اخبار استانها
تاریخ گیلان و دیلمستان ،تاریخ فاراب و کلیشم و تاریخ روستاهای فاراب و کلیشم، پر از نشانه هایی است که حکایت گذشته این منطقه می باشد...
تاریخ گیلان و دیلمستان ،تاریخ فاراب و کلیشم و تاریخ روستاهای فاراب و کلیشم، پر از نشانه هایی است که حکایت گذشته این منطقه می باشد.
در روستای خرمکوه،آثار باقی مانده از گذشته چندین مورد است که چند تا از آن ها عبارتند از:
1- قلاع کوتی
2-بقعه امامزاده طاهر
3-اسیو روخونه(باقی مانده آسیاب آبی)
4-قبور و آثار حفاری های غیر مجاز درزمین های کشاورزی دیم در کاکول سر ،بره سر. که به دلیل بی توجهی و تخریب توسط سودجویان تقریبا نابود شده اند.
مسیرهای مسافرت به روستای خرمکوه
برای رسیدن به روستای خرمکوه یک مسیر اصلی و سه مسیر فرعی وجود دارد:
-مسیر اصلی، از مرکز استان به شهر لوشان (شهر آفتاب گیلان)-امامزاده حنفیه(سلام الله علیه)-معدن سنگرود-جیرنده -یکنم-خرمکوه
-همچنین از استان قزوین به لوشان و در ادامه به مقصد خرمکوه که همان مسیر بالست.
-استان قزوین- دستجرد-انبوه-ویه ناوه-خرمکوه
- رشت -رستم آباد- بره سر-خرمکوه
-از سیاهکل- توتکی-لاروخانی-دیلمان-جلیسه-خرمکوه
-از شهرستان رودسر-رحیم آباد-ملکوت-سه راهی دیلمان-جلیسه خرمکوه
زبان
مقایسه گویش مردمان روستای خرمکوه با روستا های منطقه عمارلو و مناطق دیگر گیلان نشانگر این مطلب است که گویش محلی این روستا به گویش دیلمان یا روستا های املش نزدیک است.
البته شکی نیست که همه لهجه ها یا گویش های محلی زیر مجموعه ی زبان یا گویش دیلمی هستند. البته برخی معتقدند که گیلکی نا دیگر دیلمی است و این دو را یکی می نامند و برخی نیز معتقدند این دو زبان جدا از هم هستند که با مراجعه به کتب تاریخی فرض دوم محتملتر است.
در کتبی که از اواخر قرن سوم تا قرن دهم هجری تألیف یافته اینگونه نظر داده شده است:
دیلمی: اصطخری درباره این ناحیه می نویسد: «زبانشان یکتاست و غیر از فارسی و عربی است» و مقدسی میگوید: «زبان ناحیه دیلم متفاوت و دشوار است».
گیلی یا گیلکی: ظاهراً گویشی جداگانه از دیلمی بوده است. اصطخری مینویسد: «در قسمتی از گیلان (جیل) تا آنجا که من دریافته ام طایفه ای از ایشان هستند که زبانشان با زبان جیل و دیلم متفاوت است.» و مقدسی میگوید: گیلکان حرف خاء (یا حاء) به کار می برند.
تاتی بودن این گویش هم جای تامل دارد. چرا که نظیر همین نوع گویش در الموت قزوین یا دانصفهان در بویین زهرا یا حتی طالقان هم وجود دارد. (البته این موضوع باید بررسی شود و خیلی قابل استناد نیست چون تاتی واژه ای غیر شمالی است)
گیاهان دارویی خرمکوه-فاراب
بابونهبابونه گیاهی است دائمی و کوچک بارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر دارای بوئی معطر که در چمنزارها و اراضی شنی می روید . ساقه آن برنگ سبز مایل به سفید ، برگهای آن کوچک متناوب و دارای بریدگیهای باریک و نامنظم و پوشیده از کرک است . گلهای آن مجتمع در یک طبق که بطور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر می شود . در هر طبق گلهای سفید در اطراف و گلهای زرد در قسمت وسط قرار دارند . خواص داروئی: بابونه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است و از تقویت کننده های تلخ بحساب می آید . جالینوس حکیم آنرابرای درمان تب و لرزهای نوبه ای، ودرمان زخم و ورم معده بکار می برد .
گَوَن گوَن کَتیرا یا گون پنبهای یا گون سفید یکی از گیاهان است.گیاهی است بوتهای، کوتاه و بالشتکی به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر.گون کتیرا در ایران از جمله در بلندیهای بالای ۲۵۰۰ متر در خرمکوه عمارلو میروید.تراوههای این گیاه کتیرا نام دارد
گل ختمی گل ختمی گیاهی است از تیره پنیرک یکساله و خودرو، گل و میوه و ریشه آن مصرف دارویی دارد .خواص دارویی: طبیعت آن معتدل است، ملین و مسهل قوی، خلط آور، ضد سرفه ، پیچش شکم، قولنج و دانه این گیاه در درمان زخم معده نیز سودمند است .گل ختمی از تیره پنیرک میباشد. به ارتفاع دو متر گل های صورتی، قرمز وسفید دارد که برای روکش داروها استفاده میشود. جنس بزرگی از گیاهان گلدار دارای 200- 220گونه از نهاندانگان می باشد. . گل ختمی در درمان امراض کبدی و جوش صورت اثر نافعی دارد
گل گاو زبان گل گاو زبان به عنوان یکی از غنی ترین منابع اسیدهای چرب اصلی بشمار میرود بطوریکه از آن به عنوان غنی ترین منبع شناخته شده برای (Gamma Linoenic Acid(GLA در نزد بشر معرفی شدهاست.گل گاوزبان یک گیاه علفی یک سالهاست که از اردیبهشت تا شهریور گل میدهد
زرشک درختچه ایست تیغدار به طول ۱ تا ۵ متر. چوب آن به رنگ قرمز، قهوهای یا زرد است. برگهای آن بیضی شکل با دندانههای ارهای و میوه اش قرمز رنگ بیضوی شکل و ترش مزهاست.انتهای بهار و ابتدای تابستان فصل شکوفه دادن بوته زرشک است،غنچههای زرد رنگ که در فصل پاییز رنگ قرمز گیلاسی به خود میگیرند.زرشک بومی مناطق معتدل و نیمه استوایی اروپا، آسیا، افریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی میباشند. کشور ایران بزرگترین تولیدکننده زرشک در دنیا میباشد.
غذاهای محلی
کَلَنِه: به نوعی ساندویچ محلی می باشد که محتوای آن سبزی های معطر ،پنیر محلی و کره و ادویه می باشد .این مخلوط را آماده کرده در خمیر گذاشته و خمیر پر شده و سر و ته بسته را بعد پختن نان در تنور محلی و سنتی ،به تنور چسبانده تا پخته شود سپس آماده خوردن می شود.این غذا به صورت گرم خوشمزه تر است.
کَلدِنه آش: نوعی آش که مخلوطی از آرد،برنج ،نعناع،مرزه و ادویه می باشد. این مخلوط به همراه هم زدن پخته شده و معمولا عصرانه خورده می شود.
قورت اُوه: دوغ،آب،پیاز سرخ کرده و روغن که پخته شده و مصرف می شود.
تَربکونه:مخلوطی از پیاز سرخ کرده ،تخم مرغ ،ادویه و آب که پخته شده و نان درآن تیلیت شده و مصرف می شود.
هلوی آبه:مخلوطی از آب ، آلوچه،گشنیز و سبزی معطر که چخته شده و با نان مصرف می شود.
دوآش:مخلوطی از لوبیا،سیر،نعناع ،برنج و آب که پخته شده و مصرف می شود.
منبع: پایگاه خبری روستانیوز
ثبت کننده: 1
تعداد دفعات مشاهده: 527