در حال بارگذاری ...
  • ۴۳ روستای قصرقند فاقد ارتباط مخابراتی و اینترنت

    رییس شورای اسلامی قصرقند در جنوب سیستان و بلوچستان گفت: مردم ۴۳ روستای بخش های ساربوک، تلنگ، منطقه کاجو و حوزه سد زیردان این شهرستان به سبب نداشتن ارتباط مخابراتی و اینترنت با مشکلات زیادی رو برو و با توجه به تعطیلی مدارس و رواج تحصیلات مجازی دانش آموزان نیازمند برقراری این ارتباطات هستند.

    محمدکریم عزیزی در گفت وگو با خبرنگار ما اظهار داشت: ارتباط کامل مخابراتی از جمله تلفن ثابت و سیار و اینترنت از نیازهای ضروری جامعه امروزی است ولی متاسفانه علیرغم پیگیریها همچنان هزاران نفر فاقد تلفن و اینترنت هستند.

    وی با بیان اینکه برخی روستاها دکل تلفن همراه دارند ولی با قطع برق، تلفن آنها نیز قطع می شود و هیچ راهی برای پیگیری مشکلات در مواقع بارندگی و بسته شدن راهها ندارند، خاطرنشان کرد: از اداره کل مخابرات سیستان وبلوچستان و وزارت ارتباطات درخواست می شود با خرید باطری برای دکل های تلفن همراه روستایی مشکل مردم بویژه دانش آموزان را حل کنند.

    رییس شورای اسلامی قصرقند افزود: متاسفانه علاوه بر مشکل نبود تلفن و اینترنت، راه بیش از ۳۰ روستای کاجو با جمعیت حدود هفت هزار نفر از یک ماه پیش تاکنون بر اثر جاری شدن سیلاب و هم اینک حجم آب های روان فصلی یا به زبان بلوچی «سبزآپ» هیچ راهی برای تردد وسائط نقلیه سبک نیست و مردم برای تهیه مواد غذایی و انتقال بیماران به مراکز درمانی با مشکلات شدید روبرو هستند.

    عزیزی زمینی کردن فیبر نوری، ارتقای دکل تلفن همراه بیش از ۵۰ روستا به اینترنت g۴، تکمیل جاده قصرقند به کاجو و تلنگ و جاده چندوکان به پیرسهراب، ساخت پل حمیری و اتصال محور عزیزآباد به قصرقند را خواستار شد.

    بخشدار ساربوک نیز به خبرنگار ما اظهار داشت: روستاهای پایین دست و بالادست سد زیردان به سبب نبود تلفن، راه ارتباطی و کمبود شدید امکانات بهداشتی با مشکلات زیادی روبرو هستند و هم اینک ۱۱ هزار نفر از روستای حمیری تا عزیزآباد و پایین دست روستای چندوکان تا سد زیردان راه ارتباطی مناسب همراه با ابنیه فنی و پل با مرکز بخش و شهرستان ندارند و خودروهایی نظیر پراید و پژو نمی توانند از آب رودخانه عبور کنند و یا به سختی و مشکلات فراوان سایر خودروها تردد می کنند.

    انور رئیسی افزود: مردم روستاهای بخش ساربوک سالهاست که چشم انتظار ساخت پل «حمیری» بر روی رودخانه «کاجو» هستند و همواره در زمان بارندگی ها راه این روستاها تا چندین روز بسته می شود و مردم با مشکلات زیادی رو به رو می شوند.